donna-banner

radio-sin-banner

Εκδηλώσεις

info :
Ο υπερσύνδεσμος του δημοσιευμένου μενού στην εφαρμογή iCagenda δεν βρέθηκε!
December 2018
Δευ Τρι Τετ Πεμ Παρ Σαβ Κυρ
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

social banner 1social banner 2

kolokotroni 0

 

Ο δρόμος μας μια γειτονιά 
Σταυρούλα Ματζώρου

Στο φύλλο του Σαββάτου σας ευχαριστούσαμε, εσάς τους αναγνώστες μας, για την εμπιστοσύνη που μας δείχνετε και μας φέρατε στη 2η θέση κυκλοφορίας μεταξύ των καθημερινών φύλλων. Αθλος πραγματικά, όχι μόνο γιατί συνταιριάξαμε τις διαφορετικές φωνές μας, αλλά γιατί δείξαμε ότι στον Τύπο γίνεται κι αλλιώς, χωρίς τον ένα και μοναδικό (και συνήθως ματσωμένο) εργοδότη.Τον εργοδότη που σ’ αφήνει απλήρωτο, που διαλύει την όποια απεργιακή κινητοποίηση με την απειλή της απόλυσης· τον εργοδότη που, αφού έκανε την περιουσία του, χάνεται στ’ ανοιχτά με τα γιοτ που απέκτησε από δάνεια και «καλές σχέσεις» κι αφήνει πίσω του απελπισμένους ανθρώπους. Πίκρα μεγάλη όλη αυτή η ιστορία. Πάμε όμως στις ευχαριστίες.Σειρά σ’ αυτές έχει ο δρόμος μας, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας - πιο κέντρο δεν γίνεται. Δρόμος κακοφτιαγμένος, στενός, με πεζοδρόμια-υποψία, με ζητιάνους, ναρκομανείς, άστεγους· με καταστήματα, μπαράκια, φαγάδικα και πολλούς περαστικούς. Με ζωή μέρα-νύχτα. Μπορεί να μην αναδίδει ολημερίς τις καλύτερες μυρωδιές, αλλά βγάζει ένα μοναδικό άρωμα ψυχής και αλληλεγγύης. Γι’ αυτό το άρωμα οι ευχαριστίες μας.Στα παιδιά του «Etnico», από το Μαρόκο και την Αίγυπτο, από το Μεξικό και την Ινδία, που φτιάχνουν εκπληκτικά φαλάφελ και μπουρίτο, που έχουν φέρει τις γεύσεις της πατρίδας τους εδώ, στην Κολοκοτρώνη. Σ’ αυτά τα παιδιά που ένα βράδυ από τα δύσκολα που περνούσαμε περιμένοντας τις ψηφοφορίες της Βουλής, μπούκαραν στην εφημερίδα με τα ταψιά τους-κέρασμα σ’ εμάς, τους γείτονές τους.Στον Ισαάκ από τη Βόρεια Ελλάδα, που διάλεξε αυτόν τον δρόμο για να στήσει τον δικό του «Σάββα» και που κάθε βράδυ πριν κατεβάσει τα ρολά ρωτάει τον νυχτοφύλακα της εφημερίδας αν έχει φέρει φαΐ από το σπίτι του, διαφορετικά να δώσει ΚΑΙ σ’ αυτόν ό,τι έχει περισσέψει. Γιατί ο Ισαάκ δεν κρατάει τίποτα για την επόμενη μέρα, αλλά και δεν πετάει...Ποιον να πρωτοευχαριστήσεις ώστε να μην κινδυνέψεις να γίνεις σαν λίστα στα χέρια βραβευμένου με Οσκαρ; Απλώς σας ευχαριστούμε που είστε γείτονές μας…EFSYN.GR

 

 


GRT4BG

 Στις εποχές των λίγων βρεθήκαμε να αποζητάμε τα πολλά.
Για μερικούς ονειροπόλοι και πεισματάρηδες μα για τους περισσότερους ανόητοι κι απροσάρμοστοι. Παγιδευτήκαμε στις έννοιες και τους ορισμούς για να αποδείξουμε τι είμαστε από όλα αυτά που μας καταλογίζουν και ξεχάσαμε τον προορισμό μας.
Κάπου στη μέση κάτι προσωρινό φάνηκε αναγκαίο και τροποποιήσαμε τα πλάνα μας νομίζοντας πως με παρόμοια διάθεση θα επιστρέφαμε σε αυτά. Οι ελπίδες όμως, σκορπούν εύκολα αν δεν τις προστατέψεις από τις απογοητεύσεις μα κυρίως από το προσωρινό βόλεμα.Παράλληλα, η ζωή πορεύεται δίχως να σε περιμένει, χωρίς να νοιάζεται για επιλογές ή αμφιβολίες.
Ό,τι θεωρείς σωστό ή λάθος μεταβάλλεται ανάλογα με την περίσταση, τον άνθρωπο, τη διάθεση. Οι στιγμές τρέχουν κι εσύ αναθεωρείς, συνεχίζεις, παραμένεις. Μερικές φορές χάνεσαι και νιώθεις την επιθυμία να μείνεις με τον εαυτό, να ζήσεις το εκάστοτε δράμα σαν κακός ηθοποιός αφού κανένα ακροατήριο δε θα πεισθεί. Οι άνθρωποι θεωρούν αδυναμία την εκδήλωση των συναισθημάτων κι όμως την επιθυμούν και την απαιτούν συνεχώς από τους άλλους.Επομένως, καθώς η ζωή σε παρασέρνει, δεν έχει σημασία αν θέλεις να ξαποστάσεις λίγο ή αν αγωνίζεσαι διακαώς να υπερβείς τον χρόνο. Η πρώτη κατηγορία ανθρώπων θα κριθεί για τη ζηλευτή κατά τ’ άλλα αναισθησία της κι η δεύτερη για την ανθυγιεινή, απαραίτητη πάρ’ αυτα, ανταγωνιστικότητά της. Το ζήτημα είναι να είσαι παρών τη στιγμή που η ζωή θα σε καταπλήξει ή θα σε πονέσει. Εύκολα δηλώνει κανείς ότι ζει καθώς περνούν οι μέρες, τα χρόνια, οι υποχρεώσεις. Ωστόσο, ανάμεσα στα περιττά μα αναγκαία, στα χρήσιμα μα υπερβολικά, σίγουρα θα βρεις παραπεσμένα τα όνειρά σου.Είναι εκείνα στα οποία δεν πίστεψες ποτέ με πάθος ή που στα κακολόγησαν οι εμπειρότεροι αυτής της ζωής και τα εγκατέλειψες πειθόμενος για τη ματαίοτητά τους.Έπειτα, κάπου εκεί θα βρεις και τους ανθρώπους που συνάντησες. Τότε θα αντιληφθείς πως μερικοί ανησυχούσαν όσο προχωρούσες ότι μπορεί να τους ξεχάσεις και δε θα μείνει λίγη από τη σκέψη σου να τρέφει τον εγωισμό τους. Βέβαια, η ζωή φροντίζει πάντοτε να σου παρέχει ευκαιρίες. Επομένως, ως αντίβαρο ο δρόμος σου θα πλαισιωθεί κι από άτομα ευγενή, ίσως κι αυτά προβληματισμένα από σκέψεις αλλόκοτες για τους πολλούς αλλά που περιέργως με τρόπους παράδοξους θα σε εμπνέουν.Εν τέλει, οι επιλογές σου θα ορίσουν κατά πόσο δηλώνεις παρών στις στιγμές τις ζωή σου. Κι όταν ο χρόνος θα πάψει πια να μας απασχολεί ίσως μονάχα αυτό να παίζει ρόλο, οι παρουσίες κι οι απουσίες που κατέγραψε η ζωή εις βάρος μας.

IRINI TSIOYMANI